Ambalaj Sertifikalarını Okuma Rehberi

FSC — orman kaynaklı malzemeler için FSC (Forest Stewardship Council) etiketi, kağıt/karton bazlı bir ambalajın sorumlu yönetilen ormanlardan geldiğini gösterir. Üç ana etiket türü vardır: FSC 100% (tamamen sertifikalı ormandan), FSC Recycled (tamamen geri dönüştürülmüş malzemeden) ve FSC Mix (karışım). Bir ambalajın FSC etiketi taşıyabilmesi için, tedarik zincirindeki her kuruluşun ayrıca FSC CoC (Gözetim Zinciri) sertifikasına sahip olması gerekir.

EN 13432 — endüstriyel kompostlanabilirlik için EN 13432 (Türkiye'de TS EN 13432), bir ambalajın endüstriyel kompost tesisinde gerçekten kompostlanabildiğini kanıtlamak için kullanılan standarttır. Bu standarda göre sertifikalanan bir malzeme, ~58°C'lik endüstriyel kompost ortamında 12 hafta içinde fiziksel olarak parçalanmalı ve 6 ay içinde en az %90'ı biyolojik olarak CO₂'ye dönüşmelidir. Önemli nokta: bu standart endüstriyel kompostlama için geçerlidir — ev tipi kompostlama için henüz ortak bir uluslararası standart yoktur.

Geri dönüşüm üçgeni ve reçine kodları Plastik ambalajlarda gördüğünüz numaralı üçgen sembol (1-7 arası) o plastiğin reçine türünü gösterir — tek başına "bu ürün geri dönüştürülür" anlamına gelmez, sadece malzeme ailesini belirtir. Bir plastiğin gerçekten geri dönüştürülüp dönüştürülemeyeceği, o bölgedeki tesisin o reçine türünü işleyip işlemediğine bağlıdır.

Öz beyan mı, bağımsız sertifika mı? Öz beyan (self-declared claim), üreticinin kendi ifadesidir — ambalaj üzerinde "çevre dostu" yazması bağımsız bir denetimden geçtiği anlamına gelmez. Üçüncü taraf sertifikalı bir iddia (FSC, EN 13432 gibi) ise akredite bağımsız bir kuruluş tarafından düzenli denetimlerle doğrulanır.

Bir sertifikayı gördüğünüzde ne yapmalısınız Sertifikanın hangi kapsamı belgelediğini anlayın (malzeme mi, süreç mi, tesis mi?). Koşullu iddialarda hangi koşulun kastedildiğini sorun. Mümkünse tedarikçiden güncel sertifika belgesini isteyin — logo görmek, belgeyi görmekle aynı şey değildir.